‘Een duurzame (ge)dag(te)’…

09-09-’09, de Dag van de Duurzaamheid…

Afgelopen zaterdag was ik op uitnodiging present bij de ‘Dag van de Duurzaamheid’ in Leeuwarden. Omdat 09-09-’09 zo’n bijzondere en gewilde datum is, was men uitgeweken naar de zaterdag ervoor: je kan namelijk niet op meerdere plaatsen tegelijk aanwezig zijn. Heel veel instanties en bedrijven lanceren op deze dag hun bijzonder belangrijke item: van de herintroductie van de muziek van de Beatles, de Dag van de Verbinding, de Dag van de Duurzaamheid en wellicht nog menig ander speciaal item.

Ik kan me er wel wat bij voorstellen. Zelf zijn mijn man en ik getrouwd op 8-8-’88, naar mijn idee nog een mooier getal dan 09-09-’09. Op de dag zelf is het leuk, maar hoe verder de tijd vordert, hoe meer bijzonder het wordt… Zeker als het getal ook nog een speciale betekenis heeft.

Een opmerkelijke dag voor een buitengewoon gewichtig item. Zelf noem ik mij niet duurzaam: die paar spaarlampen van ons en ons 99% biologisch afbreekbaar wasmiddel zullen het verschil niet maken in het grote ecologische geheel, maar omdat ik bezig ben het mijn afstudeerproject ‘Vision-Air’ en mijn literatuuronderzoek naar ‘Greenwashing in relatie tot duurzaamheid in de bouw’ ben ik uitermate geïnteresseerd in alles wat met duurzaamheid te maken heeft.

De bewustwording, die met dit onderzoek gepaard gaat, maakt dat ik mij steeds meer en meer ga schamen voor het leven dat ik leid. Zeker door het gedeelte Opinievorming Politiek en Algemene ontwikkeling, dat laat zien dat alles met alles samenhangt. De piraterij voor de kust met Somalie heeft een regelrecht verband met de computer, die ik af dank. Mijn aankoopgedrag is indirect verantwoordelijk voor de honger in Indonesië.[1]

Boos zijn op de economische vluchtelingen, die hopen op een betere toekomst in Nederland is er helemaal al niet meer bij: ik ben boos op mijzelf dat ik hier ben en leef, terwijl anderen het zo ontzettend slecht hebben, maar aan de andere kant wil ik niet anders. Duurzaamheid, de crisis, het milieu, de ontevredenheid van de westerse mens, alles heeft voor mij een duidelijke onderlinge relatie.

Gelukkig ben ik niet iemand van het depressieve soort. Meestal ben ik met mijn enorm grote geloof in staat om uit het kleinste sprankje een ongelofelijke hoeveelheid hoop te halen: een gave, die fenotypisch onder grote druk is geëxpandeerd!

Een explosie van energie, die altijd bij mij vrijkomt als ik ergens voor een probleem of uitdaging wordt gesteld. De vraag: wat kan ik aan dit probleem doen?

Mijn valkuil is daarbij dat ik de complete wereldproblematiek op mijn  eigen bordje trek en mij totaal helemaal over de kop werk, maar dat is natuurlijk bijzaak.

Gelukkig heb ik in de afgelopen jaren geleerd om te beschouwen en los te laten. Hiervoor ben ik heel dankbaar want het heeft me meer volwassen (en naar mijn idee gemakkelijker  in de omgang) gemaakt.

De Dag van de Duurzaamheid liet mij een enorme tweedeling zien: aan de ene kant de technologische vooruitgang met betrekking tot duurzaamheid, en aan de andere kant de ‘terug in de tijd- filosofie’ van Permacultuur, Ecodorp en Transition Towns. We gaan niet terug naar de Middeleeuwen, maar we vliegen regelrecht de Oudheid in. We bouwen onze huizen zelf van strobalen, verbouwen ons eigen eten en gebruiken totaal geen energie meer. De auto gaat de deur uit en alles wordt weer gebaseerd op de lokale economieën. Terug naar de Friese dorpen! Zelfredzaamheid ‘pur sang’, met een goede ‘ecologische voetafdruk’.

De afgelopen jaren kreeg ik via de geschiedenisstencils van mijn dochter van groep 6 en 7 onder ogen. Zij  duidden aan het einde van elke les dat de manier van leven in de derde wereld overeenkomt met de onze gewoonten in de Oudheid. Eigenlijk ‘achterlijk’, als je het op die manier bekijkt. Wij zijn al zoveel verder in onze ontwikkeling. Eigenlijk weten we alles wat er te koop is …. en meer!

Maar is dat werkelijk zo?

Weet ik werkelijk wat het is om te genieten, dankbaar te zijn voor wat ik heb?

Via mijn tante kreeg ik de ‘Symptomen van innerlijke vrede’ onder ogen.

MIjn mindmap  ‘Symptomen van Innerlijke vrede’is daarvan het resultaat: spontaniteit, genieten, acceptatie, de ander in zijn waarde laten, vredelievendheid, zorgeloosheid (het ernstigste symptoom!), dankbaarheid, verbondenheid, vrolijkheid,overgave, ontvankelijkheid en verlichting….

Vanavond is de officiële aftrap van mijn afstudeerproject. Mijn officiële afscheid van de oude Petroeska en het punt waarop ik mijn ideeën, gedachten en werk tot nu toe terug geef aan Degene, van wie ik alles gekregen heb en van wie ik alles verwacht.

In mijn afstudeerontwerp ga ik proberen door middel van de ‘4V’s van de Vision-Air’: Verlichting, Vertrouwen, Vreugde en Verantwoordelijkheid, de Duurzame Tweedeling op te heffen door middel van een gebouw dat het beste in de mens naar boven zal halen.

Een gebouw met een ziel, waar mensen anders uit zullen komen, dan dat ze erin gegaan zijn…

Niet omdat ik dat zo graag wil, maar omdat de wereld dat zo nodig heeft!

Petroeska Siccama- de Rooij,

Leeuwarden, 09-09-‘09